| | | |
| هم طناب ( شنبه 19/5/1387 :: ساعت 11:53 صبح) نگاهي به قله نانگاپاربات
" نانگاپاربات " با تاريخ پرفراز و نشيب صعودهايش توانسته است عرصه فعاليت هاي چشمگيري در طول ساليان گذشته باشد . ازنخستين صعود انفرادي قله درسال 1953توسط "Hermann Buhl " تا اولين صعود " Reinhold & Gunther Messner " از جبهه " Rupal " در سال 1970 ، همچنين صعود انفرادي مسير از جبهه " Diamir " در سال 1978 و صعود آلپي سالهاي اخير توسط " Vince Anderson " و " Steve House " از تيغه مرکزي جبهه " Rupal " . همگي تلاشهاي حماسي هستند که همچنان تا به امروز ادامه داشته و کوه نوردان را بر مي انگيزد تا توان و اراده خود را در روياروئي با دومين 8000 متري سخت جهان پس از K2 محک بزنند . اين کوه چشم اندازي شگفت انگيز و پرابهت را به تماشاچيان خود ارائه مي دهد . جببه جنوبي کوه بلند ترين جبهه سنگي دنياست که از کمپ اصلي بيش 4 کيلومتر بلندا دارد و تا به امروز تنها 4 صعود از طريق رخ جنوبي با موفقيت همراه بوده است . نانگاپاربات به معناي " کوه برهنه " است ( در زبان هندو / اردو ) . اين نام با توجه به ويژگي رخ جنوبي قله که از پشتواره هاي سنگي تشکيل گشته ، به آن اتلاق شده است . رخ شمالي کوه نيز به همان اندازه هراس انگيز مي باشد . اما بر خلاف رخ مقابلش که از گرده هاي سنگي/يخي شکل گرفته، صورت شمالي کوه پوشيده از برف مي باشد. دامنه هايي وسيع که با ديواري عظيم از برج هاي يخي ( سراک ها ) پنهان و آشکار در تمامي پهناي کوه امتداد يافته است . کوه نوردان پيش از جنگ جهاني دوم بر اين پندار بودند که تنها مسير صعود قله از جبهه شمالي و از طريق يال طولاني مي باشد که در مسيرش قله " Rakhiot " به ارتفاع 7010 متر را دور مي زند و در ادامه از ميان دو قله " silberzacken " عبور کرده و به قله " نانگاپاربات " منتهي مي شود . اين مسير بصورت خطرناکي در معرض بهمن و هواي بد مي باشد تا جائيکه بدليل شکست هاي پي در پي و مرگ تعدادي از بهترين کوهنوردان آلماني بر روي آن به اين کوه نام " قله قاتل " داده شد . ( البته هم اينک چنين عنواني را مي توان شايسته !! قللي همچون " Batura 1 " و يا "Ultar " دانست . ) اين مسير، همان مسيري است که " هرمن بوول " موفق شد آن را طي کند و تنها يک بار پس از وي و در سال ،1971 توسط کوهنوردان جمهوري چک پيموده شد . امروزه بيشتر صعود ها از طريق رخ دياميرغربي مسير "Kinshofer " که ساده ترين و امن ترين مسيرهاست انجام مي شود و مسير نرمال صعود به حساب مي آيد . از نخستين سال صعود قله ( 1953 ) تا پايان سال 2005 ، 261 کوه نورد موفق شدند 263 مرتبه اين کوه را مغلوب اراده خود نمايند . ( " رينهولد مسنر" و " قدرت علي " هر کدام 2 بار قله را صعود کرده اند . ) آمار کشته شدگان، تا آن سال 62 نفر بوده است و از ميان کوه نورداني که در صعودشان موفق بوده اند که تنها نام 16 کوهنورد زن ديده مي شود . " نانگاپاربات " همچنان براي کوه نوردان توانمند، جذابيت و ارزش هاي خود را دارد. دشوار ترين مسير صعود قله، مسير صعود نشده ي خط الراس " Mazeno " است که آن را طولاني ترين خط الراس دنيا مي دانند . تاکنون چند گروه تلاش هائي براي صعود قله در فصل زمستان داشته اند که هيچکدام موفقيت آميز نبوده است . | ||
| | | |
| هم طناب ( جمعه 18/5/1387 :: ساعت 5:53 عصر)
تلاش تيمهاي امدادي در «کوهستان وحشي» سرانجام منجر به نجات 3 کوهنورد شد. کوهنورد ايتاليايي که با کمک دو کوهنورد اعزامي از کمپ اصلي موفق شد جان خود را نجات دهد به يکي از همنوردانش گفته بود: مطمئناً من قصد تسليم شدن در برابر اين حادثه را ندارم.
به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از آسوشيتدپرس از اسلام آباد، «ويلکو فن رويخن» يکي از نجات يافتگان هلندي اين حادثه وجود چند اشتباه در آماده شدن براي حمله نهايي به قله را علاوه بر بهمن عامل بروز يکي از بدترين حوادث تاريخ کوهستانهاي جهان دانست که در جريان آن 11 کوهنورد جان خود را از دست دادند. وي که هم اکنون در بيمارستان براي بهبود سرمازدگيها تحت درمان قرار دارد گفت: همه چيز تا کمپ 4 به خوبي پيش رفت اما از زمان حمله نهايي به قله همه چيز به هم ريخت. قله «کي 2»، دومين قله بلند جهان بعد از اورست با 8 هزار و 611 متر ارتفاع، در نزديکي مرز پاکستان و چين است که از لحاظ فني سختترين قله جهان نام داشته و صعود به آن نيازمند تواناييهاي بسيار زيادي در کوهنوردي است. جمعه و در حالي که چند تيم کوهنوردي در منطقه قصد صعود به قله را داشتند سقوط بهمني يخي در مسير گردنه صعبالعبور در حدود 350 متري زير قله و در زمان فرود يکي از تيمها باعث مرگ 11 کوهنورد شد. «فن رويخن» ادامه داد که چندين تيم کوهنوردي از ماه جولاي در انتظار بهبود شرايط جوي براي صعود به قله بودند و جمعه با آرام شدن ميزان وزش باد تصميم به صعود گرفتند اما به گفته مقامات تنها حدود 20 نفر موفق به صعود به قله شدند.
کوهنورد هلندي 40 ساله اظهار کرد که کارگذاري طنابها توسط بعضي کوهنوردان پيشين در زمان صعود و از جمله کارگاههاي ايجاد شده در مسير گردنه مرگبار داراي اشتباهاتي بوده است. وي گفت: نحوه کارگذاري طنابها ما را شوکه کرد، ما مجبور به تغيير وضعيت بسياري طنابها بوديم که ساعتهاي زيادي وقت ما را گرفت و باعث شد عدهاي که اطميناني به امنيت مسير نداشتند از صعود منصرف شده و بازگردند. وي گفت افرادي که اقدام به صعود کردند قبل از تاريکي شب به قله رسيدند و سريعترين آنها بلافاصله فرود از گردنه در ارتفاع حدود 8 هزار و 200 متري را آغاز کردند که در اين زمان سقوط لايهاي يخي باعث بروز حادثه شد که در اثر آن کوهنورد نروژي و 2 شرپاي نپالي به پائين پرتاب شدند و تيم همراه وي نيز در تاريکي شب از هم فروپاشيد. وزارت گردشگري پاکستان با انتشار ليست 11 کوهنوردي که به احتمال قريب به يقين جان خود را از دست دادهاند آنها را 3 کوهنورد از کره جنوبي، 2 نپالي، 2 پاکستاني و کوهنورداني از فرانسه، ايرلند، صربستان و نروژ اعلام کرد. در مسير صعود نيز و قبل از سقوط بهمن دو نفر سقوط کرده و جان باخته بودند. «فن رويخن» گفت که پس از بهمن مه سفيدي و غليظي کوهستان را فرا گرفت که ديد را بسيار محدود و يافتن مسير فرود را سخت کرده بود اما وي به رغم اينکه کور برفي شديدي بر وي غالب شده بود تلاش براي فرود را ادامه ميدهد. وي ميگويد در راه فرود 3 کوهنورد کره جنوبي را ديده است که پيشنهاد وي براي کمک را رد کردهاند. وي گفت: يکي از کرهايها سر و ته معلق مانده بود و کوهنورد دوم با طناب او را نگه داشته بود اما او هم در حالت شوک قرار داشت. نفر سوم هم همانجا بود و همگي در تلاش براي بقا بودند اما من هم بايد زنده ميماندم. يکي از مقامات تيم کرهاي اعلام کرد مشخص نيست که اين 3 نفر همان 3 کشته شده تيم آنها باشند. 2 کوهنورد کرهاي ديگر موفق به بازگشت به کمپ اصلي قله «کي 2» در ارتفاع 5 هزار متري شدهاند. «مارکو کونفورتولا» کوهنورد 37 ساله ايتاليايي است که موفق به فرود تا ارتفاع 6 هزار و 200 متري ميشود اما به علت بدي اوضاع جوي امکان امدادرساني با هليکوپتر به وي وجود نداشته است و وي مجبور ميشود تا فرود را ادامه دهد که يک کوهنورد آمريکايي و يک باربر پاکستاني اعزام شده از کمپ اصلي موفق به يافتن وي شده و در فرود به وي کمک ميکنند. سهشنبه صبح اين کوهنورد ايتاليايي پس از گذراندن 4 شب در «کوهستان وحشي»، باز هم به کمک کوهنوردان سعي در فرود بيشتر تا ارتفاعي را داشته که هليکوپتر بتواند وي را به بيمارستان منتقل کند. به علت طوفان امکان پرواز هليکوپتر تا کمپ اصلي در ارتفاع 5000 متري براي نجات وي وجود نداشته است. خبرگزاري آنسا ايتاليا به نقل از برادر اين کوهنورد که با وي از طريق تلفن ماهوارهاي تماس داشته است گفت: آن بالا جهنم بود. در زمان فرود در ارتفاع 8 هزار متري به علت ارتفاع زياد و خستگي شديد، من حتي در ميان برف و سرما به خواب رفتم و زماني که بيدار شدم نميدانستم کجا هستم. وضع دستانم خوب است اما پاهايم در اثر سرمازدگي سياه شده است اما ميتوانم راه بروم و قصد دارم به کمپ اصلي بروم. «مارکو» در گفتوگو با باشگاه کوهنوردي «اورست - کي 2» در ايتاليا و بر اساس اعلام سايت اين باشگاه اظهار کرده بود: من هيچگاه در زندگيم تسليم نشدهام و مطمئنم که اين يک بار را تسليم نخواهم شد. «محمد اکرم» ژنرال سابق پاکستاني و از دست اندرکاران عمليات امدادي در مورد اين کوهنورد ايتاليايي گفت: پاهاي وي به شدت سرمازده شدهاند و از نظر انرژي جسمي وي کاملاً تخليه شده است و اين تنها روح پرقدرت او بوده که جان وي را نجات داده است. به علت سرمازدگي کفشهاي وي کاملاً به پاهايش چسبيدهاند و امکان خارج کردن آنها وجود نداشته است. «جرارد مک دانل» کوهنورد 37 ساله، روز جمعه به اولين ايرلندي تبديل شد که موفق به صعود به «کي 2» ميشود اما به احتمال زياد وي نيز در مسير فرود جان باخته است. تلفات گزارش شده اين حادثه بيشترين تلفات يک حادثه کوهستاني در کوهستان «کي 2» دست کم از سال 1995 تا کنون است. در همين حال خبرگزاري فرانسه گزارش داد که دوشنبه دو کوهنورد هلندي نجات يافته با هليکوپتر از کمپ اصلي به بيمارستان منتقل شدهاند که اين کار تنها با عملياتي حماسي توسط هليکوپتر ارتش پاکستان صورت گرفته است. رسانههاي نروژي هم خبر دادهاند که «رالف بائه» کوهنورد 33 ساله اين کشور در اين حادثه جان خود را از دست داده است و اين در حالي است که همسر وي با کمک دو کوهنورد نروژي ديگر در تلاش براي فرود از اين کوهستان هستند.
| ||
| | | |
| هم طناب ( جمعه 18/5/1387 :: ساعت 12:7 عصر)
قله هاي کسري و هرم 3و2و1 از ارتقاعات ساوالان هستند که به ترتيب داراي ارتفاع 4550و4650و4600و4580مي باشند و گذر از قله هاي هرمها کاملا فني مي باشد. بلندترين قله ي اين منطقه ساوالان با ارتفاع 4811 مي باشد لازم به ذکر است اين ارتفاعات به اين 5 قله معروف است . طبيعت زيبا کوهاي بکر و فني و هوايي خشن از جلوه هاي اين منطقه به شمار مي روند . هرم3
هرم3به2 هرم1وسلطان ساوالان
سلطان ساوالان
| ||
| | | |
| هم طناب ( چهارشنبه 4/2/1387 :: ساعت 3:0 عصر) Dry tooling
چند سالي است که که در ايران واژه dry tooling چندان ديگر نا آشنا نيست و کوهنوردان تا حد قابل قبولي در فصول سرد به صعودهايي با اين شيوه مي پردازند. Dry tooling به صعود از مسيرهاي سنگي با استفاده از تبر يخ و کرامپون اطلاق مي شود در مسيرهاي ترکيبي يخ و سنگ و يا در جايي که به علت سرما امکان گيره گيري با دست نيست کاربرد زيادي دارد . ورودتبرهاي بدون تسمه باعث ايجاد تحولي بزرگ در اين شيوه شد . آزادي عملي که صعود کننده با اين تبرها در مسير به دست مي آورد را مي توان با جايگزيني کفش هاي سبک سنگ نوردي با کفش هاي سنگين کوه نوردي در اوايل دهه 80 ميلادي مقايسه کرد . اما يکي از نکاتي که صعود کننده با اين تبر ها بايد در نظر داشته باشد نحوه کنترل آن ها به خصوص در زماني است که نفر قصد طناب به داخل و يا نصب حمايت مياني را دارد. براي اين کار مي توان از روش هاي زير سود جست : قفل شصت : همان طوري که در تصوير مشاهده مي کنيد نوک تبر غير فعال در ميان شصت دستي که تبر در گير را کرفته قرار داده مي شود . براي اين کار حتما بايد توجه کرد که بازو به حالت کاملا کشيده قرار داشته باشد تا شصت از زير تنش آزاد شود و بتواند به راحتي باز شود . قرار دادن تبر بر روي شانه : اين روش بسيار مرسوم است اما احتمال افتادن تبر بر اثر به هم خوردن تعادل نفر بسيار زياد است . مي توان بنا به شرايط و کمي خلاقيت تبر را روي ساير ابزار نيز قرار داد . چگونگي اين کار به تجربه ، ديد و شرايط خاص مسير بستگي دارد . فقط توجه داشته باشيد اگر در نيمه را ه مسير تبر را ازدست دهيد چاره اي جز برگشت نداريد .!! | ||
| | ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ | |
| [19/5/1387- 11:53 ص] قله نانگاپاربات [18/5/1387- 6:10 ع] فاتحان نانگاپاربات در ميان استقبال پرشور مردم به ايران بازگشتند [18/5/1387- 5:53 ع] تراژدي K2 از زبان نجات يافتگان [18/5/1387- 12:7 ع] هرم 3و2و1وکسري و سلطان ساوالان [4/2/1387- 3:0 ع] Dry tooling [آرشيو شده ها] | ||